• elisabeth smits

Willen, voelen, waarmaken

Updated: Jan 28





Sinds ik mij kan herinneren, ben ik dol op honden. Als kleine meid van 3 sliep ik het liefste in de hondenmand van Dux, de herdershond van mijn oom en tante.

De vacht, de geur, de blik, de vriendschap, maakte mij een echte hondenfan.







Op het moment dat ik mijn eigen verlanglijstjes kon schrijven, zagen die er als volgt uit:

  1. hond

  2. riem

  3. mand

Verder hoefde ik niks. Ik heb zelfs toen ik 6 of 7 was, mijn ouders een keer laten weten met een briefje, dat ik zou weglopen, als ik niet NU een hond zou krijgen. Duidelijke taal niet waar?


Maar die hond kwam er maar niet. Ook niet toen ik een leren riem in het bos had gevonden en ik het voor mij logisch was dat nu ook die hond kon komen.

Mijn ouders gingen niet overstag. We hadden al geiten, kippen en een konijn en dat was al genoeg werk om te verzorgen. Maar mijn verlangen naar een hond ging maar niet over.

Mijn ouders kwamen met een super oplossing.... ze vonden een oppas met een hond. Ik was dolgelukkig! Zo kon ik toch mijn liefde uiten op de dagen dat zij er was.

Jolene, de hond van de oppas, werd overspoeld met kusjes, aaien en koekjes. Steevast keek ik "de natte neuzen show" van Martin Gaus en leerde zo parcourstjes uit te zetten die Jolene de volgende dag dan moest lopen. Jolene was daar echter niet altijd even blij mee.

Naast de "natte neuzen show", was dol op de animatieserie Foover, leende ik keer op keer het boek "Pinkterton" in de bieb en las ik alle boeken die er maar waren over honden en gedrag. Ik schreef prachtige werkstukken en hield spreekbeurten over dit huisdier. Ik wist.... later als ik groot ben, heb ik een hond en het liefste ga ik daar mee werken. Dierenarts? Een kennel runnen? Kunstjes leren? Ik had nog tijd om het precies te weten.



December 2019, niet geworden wat ik me allemaal als kind had voorgenomen....

Ik was zzp-er in een coördinerende rol en werkte me een ongeluk. Maar die kerst ging mijn droom in vervulling. Onder de kerstboom lag een hele lieve pup, voor mij! Ik had een hond, ze was de mijne! Ik was door het dolle heen! Eindelijk mijn eigen hondje, met geur, vacht, een lieve blik en open voor kameraadschap.


Trudy, vernoemd naar de beroemde hond van Theo en Thea, heeft mij de afgelopen twee jaar al veel gebracht. Niet alleen een hoop liefde, blijdschap, lollige momenten, maar ook veel beweging, nieuwe ontmoetingen, mooie wandelingen, frisse neuzen, zorgen en een triggers.


Die zorgen en triggers leidden ertoe dat ik op zoek ging naar hulp voor antwoorden en oplossingen. Dat bracht mij op 27 oktober 2021 in Doorn, bij Corien van de Hondenspiegel.

Ik nam deel aan de "snuffeldag" voor de opleiding tot Spiegeltrainer.

Die dag zal ik niet snel meer vergeten. Ik werd namelijk weer herenigd met het kind van vroeger, die wist wat ze later worden wil.

Mijn hart werd gevuld met liefde, voldoening, bestemming.

Ik kwam thuis. Ik werd heel. Dat was zo'n geweldig gevoel!

Ik wist weer wat me te doen stond. Mijn hart zei: ga die opleiding doen.


Op zo'n moment is er altijd een maar...... Bij mij was die maar de financiën. Na twee jaar geen inkomen door de lockdowns, had ik geen spaargeld meer.

Ik zat in dubio, want was het verstandig zo'n financiële commitment aan te gaan met zo weinig geld? Het was voor de 3e keer lockdown, dus voor de 3e keer waren mijn inkomsten weggevallen. Ik wist verstandelijk niet 123 wat te doen.

Gelukkig heb ik tools in handen die mij in dit soort situaties helderheid verschaffen.

Ik ging kijken hoe ik mijn droom toch kon waarmaken. Ik heb een opstelling gedaan, kaarten gelegd en visualisatie oefeningen gedaan en steeds kwam hetzelfde antwoord:

Die opleiding gaat een hoop moois brengen en is de juiste stap voor jouw werkveld. Een rijke aanvulling op hetgeen ik wil neerzetten en bereiken.


Met die inzichten en mijn goede gevoel volgend, ben ik gaan rekenen en handelen en heb ik voor gezorgd dat ik naast mijn bedrijf, een baan heb, die mij de financiële mogelijkheid biedt om de opleiding te volgen. Het wordt even extra hard werken, maar meer dan waard.

Op 7 februari start ik samen met Trudy aan de jaaropleiding en gaan wij samen een mooie toekomst tegemoet.

We vormen dan ook een professioneel team, zij als spiegel, ik als spiegeltrainer/ coach. Ik kan niet wachten, want Trudy heeft zoveel wijsheid in zich, dat mag ik de wereld niet onthouden.








9 views0 comments

Recent Posts

See All